Welke Salderingsregeling Politieke Partijen Willen Behouden of Afschaffen

Wie snel wil weten welke partij is tegen salderingsregeling of juist voor behoud, kan de standpunten grofweg in drie blokken verdelen. Dit blijft een praktische samenvatting, omdat verkiezingsprogramma’s, Kamerstemmen en coalitiegedrag niet altijd volledig samenvallen.

• Voor behoud, bescherming of uitstel van afschaffing: SP, Partij voor de Dieren, GroenLinks-PvdA en in veel uitingen ook BBB.
• Voor afschaffing of duidelijke beëindiging: VVD en NSC staan het duidelijkst in dit kamp.
• Voor alternatief, afbouw of gemengde koers: D66, ChristenUnie, CDA, SGP, Volt en in bepaalde gevallen ook PVV vallen vaker in deze groep.

Standpunten van politieke partijen in één overzicht

Als je zoekt op standpunten politieke partijen salderingsregeling , wil je meestal vooral snel kunnen vergelijken. Onderstaand overzicht helpt om de grootste verschillen in één oogopslag te zien.

• SP: behoud of stevig alternatief.
• Partij voor de Dieren: behoud of sociaal rechtvaardig alternatief.
• GroenLinks-PvdA: bescherming, afbouw alleen onder eerlijke voorwaarden.
• D66: hervorming met nadruk op eerlijke overgang.
• BBB: behoudsgezind, maar politiek minder voorspelbaar.
• VVD: afschaffing met nadruk op eerlijke lasten en systeemlogica.
• NSC: afschaffing vanuit eerlijke kostenverdeling.
• PVV: wisselend en daardoor lastig te plaatsen.
• CDA, ChristenUnie, SGP en Volt: tussen herziening en voorwaardelijke bescherming.

Overzicht per partij met label en kernstandpunt

Een eenvoudig label helpt, maar blijft een vereenvoudiging. Een partij die “voor behoud” is, wil niet per se dat de huidige regeling onbeperkt blijft bestaan. Een partij die “voor afschaffing” is, hoeft niet automatisch tegen zonnepanelen of tegen bescherming van huishoudens te zijn.

Voor de lezer zijn drie punten vaak belangrijker dan een etiket. Kijk of een partij spreekt over een redelijke terugverdientijd, of zij terugleverkosten wil begrenzen en of zij ook mensen zonder eigen dak wil laten meedoen. Op die punten worden de verschillen pas echt concreet en financieel relevant.

Korte duiding bij onduidelijke of gemengde standpunten

Gemengde standpunten ontstaan meestal doordat partijen meerdere belangen tegelijk willen dienen. Ze willen verduurzaming stimuleren, maar ook netcongestie aanpakken en de kosten eerlijker verdelen. Daarom gebruiken ze termen als “eerlijk alternatief”, “redelijke vergoeding” en “afbouw onder voorwaarden”.

Voor kiezers betekent dit dat mooie woorden niet genoeg zijn. Een partij kan sympathiek klinken over zonnepanelen en toch instemmen met beëindiging. Andersom kan een partij in verkiezingstijd behoud steunen, maar in coalitieonderhandelingen toegeven. Juist daarom zijn programma, stemgedrag en coalitiepraktijk samen belangrijk.

Welke partij wil de salderingsregeling behouden?

Wie zoekt op welke partij wil salderingsregeling behouden , komt vooral uit bij SP en Partij voor de Dieren. GroenLinks-PvdA zit daar dicht tegenaan, al spreekt die partij vaker over bescherming en rechtvaardige voorwaarden. BBB noemt ook regelmatig uitstel of behoud, maar is minder voorspelbaar in de politieke uitvoering.

De gemene deler tussen deze partijen is dat zij het onredelijk vinden als huishoudens achteraf worden benadeeld nadat de overheid jarenlang zonnepanelen heeft gestimuleerd. Zij leggen de nadruk op vertrouwen in beleid, redelijke terugverdientijd en de gedachte dat verduurzaming juist breed aantrekkelijk moet blijven.

SP en Partij voor de Dieren als duidelijke voorstanders

De SP is een van de duidelijkste voorstanders van behoud of zeer stevige bescherming. De partij benadert salderen vanuit betaalbaarheid en publieke regie. In gewone taal betekent dat: burgers moeten niet opdraaien voor onzeker beleid en commerciële risico’s die zij zelf niet kunnen beheersen.

De SP is daarom ook kritisch op terugleverboetes, lage vergoedingen en een abrupte verslechtering van de businesscase van zonnepanelen. Voor veel huishoudens gaat het namelijk niet om een klein verschil. Een langere terugverdientijd kan honderden euro’s per jaar schelen en maakt investeren voor middeninkomens minder aantrekkelijk.

De Partij voor de Dieren kijkt vooral vanuit klimaat en sociale rechtvaardigheid. Meer zonnestroom is nodig, maar burgers moeten daar wel eerlijk voor worden beloond. De partij wil voorkomen dat verduurzaming duurder of minder bereikbaar wordt voor gewone huishoudens, juist nu de energietransitie versneld moet worden.

Ook trekt de PvdD het onderwerp breder dan alleen woningeigenaren. De partij koppelt salderen aan energiearmoede, eerlijke toegang tot duurzame energie en publieke keuzes in het energiesysteem. Daardoor is behoud van salderen voor haar onderdeel van een groter verhaal over een rechtvaardige energietransitie.

GroenLinks-PvdA en D66 met nadruk op bescherming of alternatief

GroenLinks-PvdA zit meestal in het kamp dat kritisch is op afschaffing zonder stevige voorwaarden. De partij wil dat de energietransitie niet alleen aantrekkelijk blijft voor mensen met een koopwoning en spaargeld, maar ook voor huurders, lagere inkomens en nieuwe toetreders tot zonne-energie.

Daarom ligt de nadruk vaak op een redelijke terugverdientijd en op bescherming van bestaande investeringen. Voor kiezers die vooral zoeken naar welke partijen tegen afschaffing salderingsregeling zijn, is GroenLinks-PvdA meestal een logische naam. De partij noemt het niet altijd onvoorwaardelijk behoud, maar is wel kritisch op een harde beëindiging zonder vangnet.

D66 zit ingewikkelder in elkaar. De partij is sterk voor verduurzaming en voor technologische vernieuwing, maar laat ook ruimte voor het vervangen van de huidige regeling. Daardoor is D66 geen pure behoudpartij. Tegelijk wil de partij kleine opwekkers beschermen en de overgang ordelijk laten verlopen.

Voor kiezers die zoeken naar een middenpositie kan D66 relevant zijn. Dan gaat het minder om volledig vasthouden aan de oude regeling en meer om de vraag of een alternatief eerlijk, uitvoerbaar en stimulerend genoeg is voor huishoudens die duurzaam willen investeren.

BBB en andere partijen die uitstel of behoud onder voorwaarden steunen

BBB heeft zich meermaals uitgesproken tegen snelle afbouw. De partij benadrukt vaak dat burgers hun zonnepanelen eerst redelijk moeten kunnen terugverdienen. Daarmee spreekt BBB kiezers aan die behoud belangrijk vinden, maar niet automatisch bij linkse klimaatpartijen uitkomen.

Toch is BBB ook een voorbeeld van spanning tussen boodschap en uitkomst. In de praktijk kan coalitiepolitiek zwaarder wegen dan verkiezingsretoriek. Wie wil weten welke partij tegen afschaffen salderingsregeling is, moet BBB daarom met nuance bekijken: de toon is behoudsgezind, maar de politieke hardheid is minder zeker.

Ook partijen als ChristenUnie en SGP noemen regelmatig een redelijke terugverdientijd als minimumeis. Zij zijn minder uitgesproken dan SP of PvdD, maar wel kritisch op beleid waarbij huishoudens onverwacht financieel slechter uitkomen. Daardoor vallen zij voor sommige kiezers ook deels in het kamp van bescherming onder voorwaarden.

Partijen die afschaffing of herziening steunen

Er zijn duidelijke partijen die de beëindiging van salderen steunen. Dat betekent niet automatisch dat zij tegen zonnepanelen zijn. Hun redenering is meestal dat de regeling in een eerdere fase nuttig was, maar minder goed past bij een energiesysteem met meer piekbelasting, netdruk en behoefte aan flexibiliteit.

Deze partijen willen de prikkel verschuiven van simpel terugleveren naar direct eigen gebruik, opslag, vraagsturing en vergoedingen die beter aansluiten op werkelijke marktwaarde. Voor huishoudens is dat een groot verschil, omdat het direct ingrijpt op de terugverdientijd van panelen en op de waarde van stroom die niet meteen thuis wordt gebruikt.

VVD en NSC: afschaffing met nadruk op eerlijke lasten

De VVD steunt de beëindiging van de salderingsregeling duidelijk. De partij vindt dat zonnepanelen interessant kunnen blijven, maar dat het systeem niet onbeperkt moet doorlopen als andere huishoudens daardoor indirect meebetalen. Dat argument speelt vooral bij huurders en mensen zonder geschikt dak.

De VVD koppelt afschaffing meestal aan een redelijke terugleververgoeding en aan de gedachte dat direct gebruik van zonnestroom logischer moet worden beloond. Voor consumenten blijft dan wel de vraag wat “redelijk” precies betekent. Een vergoeding van enkele centen per kWh voelt anders dan de oude situatie van volledige verrekening.

NSC redeneert vergelijkbaar, maar benadrukt sterker de verdelingseffecten. De partij kijkt kritisch naar beleid dat voordelen vooral laat neerslaan bij huishoudens die al voldoende middelen hadden om te investeren. Daardoor ziet NSC de huidige regeling sneller als oneerlijk dan partijen die vooral de investeringszekerheid van bestaande bezitters benadrukken.

Voor kiezers is dit relevant omdat NSC niet primair tegen verduurzaming is, maar beleid vooral beoordeelt op eerlijke lastenverdeling. Daardoor hoort NSC bij de partijen die de stop per 2027 duidelijk steunen, ook als de partij daarbij sociale voorwaarden noemt.

Volt en vergelijkbare partijen: afbouw met systeemlogica

Volt kijkt sterk naar de werking van het energiesysteem als geheel. In die benadering past een regeling die slim verbruik, opslag en flexibiliteit beloont beter dan een systeem waarin teruglevering op elk moment ongeveer dezelfde waarde heeft als afname op een ander moment.

Dat klinkt technisch, maar het is wel een inhoudelijk duidelijke lijn. Voor Volt is de vraag niet alleen of zonnestroom wordt opgewekt, maar ook wanneer en hoe die stroom in het systeem terechtkomt. Dat maakt de partij eerder hervormingsgezind dan behoudsgezind.

Ook CDA, ChristenUnie en SGP kunnen in die richting bewegen. Zij willen vaak geen koude beëindiging, maar zijn meestal wel bereid om het systeem te herzien als daar een redelijke overgang tegenover staat. Voor kiezers die een partij zoeken die politieke partijen zonnepanelen en salderen vanuit brede systeemlogica bekijkt, zit veel nuance in deze groep.

PVV, FvD en partijen die salderen ondergeschikt maken aan breder energiebeleid

Bij PVV en FvD staat salderen minder vaak centraal als zelfstandig thema. Het onderwerp valt daar eerder onder een bredere visie op energiekosten, klimaatbeleid en de rol van zon en wind in het Nederlandse energiesysteem. Daardoor is de lijn minder gedetailleerd en vaak minder stabiel.

FvD is in brede zin kritisch op zon en wind als pijlers van het energiesysteem en geeft vaker prioriteit aan fossiel en kernenergie. Daardoor speelt salderen in die partij minder als beschermingsinstrument voor huishoudens. Het is er geen hoofdprioriteit.

De PVV is lastiger te duiden. Soms klinkt steun voor huishoudens en lage energiekosten, soms steun voor beëindiging of vervangende maatregelen. Daarom is de les bij deze partijen simpel: kijk minder naar losse campagnezinnen en meer naar hoe zij in stemmingen en onderhandelingen daadwerkelijk handelen.

De salderingsregeling is meer dan een technisch energiethema

De salderingsregeling lijkt technisch, maar is politiek geladen omdat ze meerdere belangen tegelijk raakt. Het gaat over koopkracht, over de zekerheid van investeringen, over klimaatbeleid en over de vraag wie de kosten van de energietransitie draagt. Daarom roept het onderwerp relatief veel emotie op.

Voor huishoudens is dat ook logisch. Een kleine wijziging in vergoeding of terugleverkosten kan op jaarbasis een groot verschil maken. Daardoor gaat het debat niet alleen over energiebeleid, maar ook over maandlasten, woonlasten en het vertrouwen dat burgers nog hebben in de stabiliteit van overheidsbeleid.

Effect op huishoudens met zonnepanelen

Voor huishoudens die al zonnepanelen hebben, is het effect direct voelbaar. Onder salderen kon teruggeleverde stroom worden weggestreept tegen stroom die later werd afgenomen. Dat maakte het elektriciteitsnet financieel gezien tot een soort virtuele batterij, wat de terugverdientijd van panelen gunstig hield.

Na 2027 verdwijnt dat voordeel grotendeels. De stroom die je teruglevert krijgt dan geen volledige verrekening meer, maar een aparte vergoeding. In veel gevallen is die vergoeding lager dan de prijs die je betaalt als je later zelf stroom afneemt. Daardoor wordt direct eigen verbruik veel belangrijker.

Voor sommige huishoudens verschuift de aandacht daarom naar opslag of slim verbruik. Wie meer van zijn eigen zonnestroom direct wil gebruiken, kan zich ook verdiepen in een Balkonenergiecentrale met opslag. Zulke oplossingen worden vooral interessanter als terugleveren financieel minder aantrekkelijk wordt.

Effect op mensen die nog willen investeren

Voor mensen die nog zonnepanelen overwegen, verandert vooral de rekensom. Zonder salderen blijft zonne-energie vaak interessant, maar de terugverdientijd wordt meestal langer. Het verschil hangt sterk af van hoeveel stroom je overdag direct zelf gebruikt en hoeveel je moet terugleveren.

Een huishouden met thuiswerk, een warmtepomp of laden van een elektrische auto overdag kan nog steeds een sterke businesscase hebben. Wie juist weinig thuis is en veel teruglevert, wordt afhankelijker van een lage terugleververgoeding en van eventuele extra kosten in het energiecontract.

Waarom verschillen partijen zo sterk over salderen?

Partijen verschillen zo sterk omdat salderen op meerdere politieke breuklijnen tegelijk zit. Het gaat over koopkracht, klimaataanjaging, netcapaciteit en vertrouwen in stabiel overheidsbeleid. Daardoor kunnen twee partijen allebei vóór verduurzaming zijn en toch een totaal ander oordeel hebben over deze regeling.

Wie alleen kijkt naar de vraag of een partij “voor zonnepanelen” is, mist daarom veel van het debat. De ene partij vindt investeringszekerheid het belangrijkst, de andere eerlijke kostenverdeling, en weer een andere partij kijkt vooral naar technische systeemprikkels voor de komende tien jaar.

Koopkracht en eerlijke kostenverdeling

Een hoofdargument voor afschaffing is dat huishoudens zonder zonnepanelen indirect meebetalen. Dat kan via tarieven, marktwerking of kosten die leveranciers verwerken in hun producten. Partijen als VVD en NSC vinden dat lastig uit te leggen, vooral aan huurders en mensen zonder geschikt dak.

Partijen die behoud steunen, draaien dat argument om. Zij wijzen erop dat de overheid burgers zelf jarenlang richting zonnepanelen stuurde. Als de spelregels daarna veranderen, tast dat vertrouwen aan en ontstaat ook een gevoel van oneerlijkheid voor mensen die juist in goed vertrouwen investeerden.

Klimaatbeleid en stimulering van zonne-energie

Voor partijen met een sterke klimaatagenda is de belangrijkste vraag of afschaffing de bereidheid om zonnepanelen te nemen afremt. Als de terugverdientijd oploopt en de financiële zekerheid afneemt, kan dat de energietransitie vertragen. Dat argument weegt zwaar bij onder meer SP, PvdD en GroenLinks-PvdA.

Partijen aan de andere kant vinden dat zon op dak ook zonder salderen aantrekkelijk genoeg kan blijven, zeker nu technologie goedkoper is geworden. In hun ogen hoeft de overheid niet eindeloos dezelfde stimulans te handhaven als de markt inmiddels verder is ontwikkeld.

Netcongestie, opslag en zelfverbruik

Dit is de meest technische, maar ook steeds belangrijkere breuklijn. Partijen die afbouw steunen, willen vaak naar een systeem waarin direct eigen gebruik, opslag en vraagsturing sterker worden beloond. Dat sluit volgens hen beter aan op een elektriciteitsnet met pieken en tekorten op verschillende momenten.

Voor huishoudens betekent dit dat producten voor thuisopslag relevanter worden. Wie meer grip wil op zelfverbruik kan bijvoorbeeld kijken naar de Anker SOLIX Solarbank Max AC, een compacte thuisbatterij met hoge opslagcapaciteit en efficiënte energieomzetting. Niet omdat iedereen direct een batterij nodig heeft, maar omdat opslag financieel interessanter wordt zodra salderen verdwijnt.

Vertrouwen in overheid en stabiel investeringsbeleid

Vertrouwen is een onderschatte factor in dit debat. De overheid heeft jarenlang verduurzaming gepromoot en veel huishoudens hebben daar gehoor aan gegeven. Als de regels daarna wijzigen, voelt dat voor een deel van de bevolking als een breuk met eerder gewekte verwachtingen.

Partijen die behoud of uitstel steunen, gebruiken dit argument vaak expliciet. Partijen die afschaffing steunen, erkennen het soms wel, maar vinden dat beleid niet onbeperkt kan blijven doorlopen als de omstandigheden veranderen. Hier botst economische logica dus direct met politiek vertrouwen en bestuurlijke voorspelbaarheid.

Wat is de salderingsregeling precies?

De salderingsregeling betekent dat je stroom die je met zonnepanelen teruglevert aan het net, mag wegstrepen tegen stroom die je op andere momenten van het net afneemt. Daardoor krijg je voor die teruggeleverde stroom in feite dezelfde waarde als voor stroom die je later gebruikt, zolang je binnen je jaarverbruik blijft.

Die opzet maakte zonnepanelen jarenlang extra aantrekkelijk. In de zomer leverde je vaak meer terug dan je direct gebruikte, terwijl je in de winter meer van het net afnam. Op jaarbasis werd dat financieel grotendeels tegen elkaar weggestreept.

Hoe salderen werkt in de praktijk

Stel dat je in een jaar 3.000 kWh verbruikt. Je zonnepanelen wekken 2.500 kWh op. Daarvan gebruik je 1.000 kWh direct in huis en 1.500 kWh lever je terug aan het net. Met salderen mag je die 1.500 kWh wegstrepen tegen 1.500 kWh die je later weer afneemt.

Daardoor betaal je uiteindelijk alleen nog voor het verbruik dat boven je eigen opwek uitkomt. Juist dit maakte zonnepanelen aantrekkelijk voor veel huishoudens. Je hoefde niet alle zonnestroom direct zelf te gebruiken om toch een gunstige terugverdientijd te halen.

Het verschil tussen salderen, terugleververgoeding en terugleverkosten

Salderen is het 1-op-1 verrekenen van afname en teruglevering op jaarbasis. Een terugleververgoeding is iets anders. Dat is het bedrag dat je leverancier betaalt voor stroom die je teruglevert en die je niet meer via salderen kunt wegstrepen.

Terugleverkosten zijn weer iets anders. Dat zijn extra kosten die sommige energieleveranciers rekenen aan klanten met veel teruglevering. Voor consumenten ontstaat de frustratie vaak juist door die combinatie: een lagere vergoeding dan vroeger, plus soms extra kosten voor het terugleveren zelf.

Waarom de regeling politiek omstreden is

De regeling is politiek omstreden omdat zij tegelijk succesvol en problematisch is. Ze was succesvol als stimulans voor zonnepanelen, maar sluit minder goed aan op een energiesysteem waarin piekbelasting, netcongestie en tijdswaarde van stroom belangrijker worden.

Daarom gaat het debat niet simpelweg over voor of tegen zonnepanelen. Het gaat over de overgang van een oud stimuleringsmodel naar een nieuw systeem waarin flexibiliteit, opslag en direct verbruik zwaarder wegen. Die overgang is politiek gevoelig omdat zij winnaars en verliezers kan creëren.

Wat betekenen deze standpunten voor jou als kiezer of zonnepaneelbezitter?

Voor de meeste mensen is de belangrijkste vraag niet theoretisch, maar praktisch. Wat betekenen deze partijstandpunten voor jouw huis, je energierekening en je toekomstige keuzes? Dat hangt sterk af van jouw situatie: heb je al panelen, wil je ze nog kopen of woon je in een huurwoning zonder eigen dak?

Om dat concreet te maken, helpt het om vanuit drie herkenbare situaties te kijken. Dan wordt sneller duidelijk welke politieke lijn voor jou het meest relevant is en waar je in partijprogramma’s of stemgedrag extra op moet letten.

Situatie van huishoudens die al zonnepanelen hebben

Heb je al zonnepanelen, dan is beleidszekerheid waarschijnlijk jouw eerste zorg. Je hebt immers al geïnvesteerd op basis van eerdere regels en verwachtingen. In dat geval zijn partijen die behoud, uitstel of sterke bescherming willen vaak het meest relevant voor jouw belang.

Let daarbij niet alleen op de vraag of een partij het woord “behoud” gebruikt. Kijk ook of zij iets zegt over terugleverkosten, minimumvergoedingen en bescherming van bestaande investeringen. Juist daar zit voor huidige zonnepaneelbezitters het verschil tussen symbolische steun en echte financiële bescherming.

Situatie van mensen die nog zonnepanelen willen kopen

Twijfel je nog over zonnepanelen, dan speelt politiek mee, maar jouw persoonlijke verbruikspatroon wordt belangrijker. Zonder salderen draait het minder om alleen veel opwekken en meer om wanneer je stroom gebruikt. Hoe meer je direct zelf verbruikt, hoe gunstiger de rekensom.

Partijen die inzetten op opslag, buurtbatterijen en slimme contracten kunnen dan interessant zijn, mits zij ook zorgen voor een redelijke vergoeding voor wat je toch teruglevert. Voor toekomstige kopers gaat het dus minder om het oude systeem behouden en meer om de kwaliteit van het nieuwe systeem.

Situatie van huurders en huishoudens zonder panelen

Voor huurders en huishoudens zonder geschikt dak draait het debat vaak om eerlijkheid. Waarom zou je via tarieven meebetalen aan een voordeel waar je zelf nauwelijks toegang toe hebt? Dat argument verklaart waarom sommige partijen voor beëindiging of herziening kiezen.

Tegelijk zijn er partijen die juist willen dat ook huurders kunnen profiteren van verduurzaming via woningcorporaties, energiecoöperaties en gedeelde zonnedaken. Als je huurt, is het daarom verstandig om niet alleen naar salderen te kijken, maar breder naar hoe partijen toegang tot duurzame energie organiseren.

Conclusie

De discussie over salderingsregeling politieke partijen laat zien dat dit onderwerp groter is dan alleen zonnepanelen. Het raakt koopkracht, klimaatbeleid, netcongestie en het vertrouwen dat burgers hebben in stabiel overheidsbeleid. Grofweg liggen SP, Partij voor de Dieren en vaak ook GroenLinks-PvdA het dichtst bij behoud of stevige bescherming, terwijl VVD en NSC het duidelijkst afschaffing of fundamentele herziening steunen.

Toch zit de echte betekenis voor kiezers in de details. Wie wil weten welke partij wil salderingsregeling behouden , welke partij is tegen salderingsregeling of welke partij tegen afschaffen salderingsregeling is, doet er goed aan programma’s altijd naast parlementaire keuzes te leggen.

Veelgestelde vragen

Is de salderingsregeling al definitief afgeschaft?

Ja. De beëindiging van de salderingsregeling per 1 januari 2027 is politiek vastgelegd. Vanaf die datum kun je teruggeleverde stroom niet meer 1-op-1 wegstrepen tegen afgenomen stroom over het jaar. In plaats daarvan krijg je een terugleververgoeding van je energieleverancier, die per contract kan verschillen.

Zijn zonnepanelen nog rendabel zonder salderen?

Ja, in veel gevallen blijven zonnepanelen rendabel zonder salderen, maar de terugverdientijd wordt meestal langer. Dat hangt vooral af van hoeveel stroom je direct zelf gebruikt. Wie overdag veel verbruikt, haalt meer voordeel uit eigen opwek. Wie veel teruglevert, wordt afhankelijker van de terugleververgoeding en eventuele terugleverkosten.

Wat is het verschil tussen salderen en terugleververgoeding?

Salderen betekent dat je teruggeleverde stroom mag verrekenen met stroom die je later van het net afneemt. Een terugleververgoeding is het bedrag dat je leverancier betaalt voor stroom die je teruglevert en niet meer kunt salderen. Zonder salderen krijg je dus geen volledige verrekening meer, maar een aparte, meestal lagere vergoeding.